«رفتیم به مریضخانه سنتتوماس… از مرتبههای (طبقات) زیر اسبابی دارند که ناخوش را روی تخت گذاشته از توی اتاق، زیر میکشند به مرتبه بالا میبرند. بسیار تماشا داشت که ناخوش حرکت نکند.»
اینها کلماتی است که ناصرالدینشاه قاجار در سفرنامه فرنگ خود در تعریف و توصیف آسانسور آورده است. این وسیله که نام آن ریشه فرانسوی دارد و در فارسی بالابَر و آسانبَر هم نامیده میشود، در مجموعه تجهیزات مربوط به حملونقل عمودی ساختمان جای میگیرد و الیشا اوتیس، مکانیک آمریکایی ۱۶۱ سال پیش در سال ۱۸۵۴ مدل اولیه آن را اختراع کرد. او این کار را با بهکارگیری چرخی ضامندار (که در صورت پاره شدن طناب، کمی پس از سقوط بالابر را متوقف میکرد) انجام داد.
ویژگیهای آسانسور استاندارد
اسماعیل فیروزی، فعال عرصه صنعت آسانسور با بیان این مطلب که در ساختوساز امروز، آسانسور باید ابتدای کار در نظر گرفته و طراحی شود گفت: در انتخاب آسانسور باید از سویی ارتفاع، جمعیت ساکن و آنالیز ترافیک (کاربری) ساختمان را در نظر بگیرید و از سویی دیگر به کیفیت اجناس، نحوه نصب و کنترل کیفیت تجهیزات توجه داشته باشید.
فیروزی عنوان کرد: زمانی میتوان گفت آسانسور بهدرستی نصبشده که اتاقک آن هنگام حرکت کمترین تکانه و تنشهای افقی و عمودی را داشته باشد و بهاصطلاح روان حرکت کند. این مساله در مورد باز و بسته شدن درها هم صادق است.
اگر آسانسوری قطعات باکیفیت متوسط، اما نصب صحیح داشته باشد، بهتر و کاراتر از آسانسوری است که قطعات باکیفیت عالی دارد اما به درستی نصب نشده است. به یاد داشته باشید آسانسورهای ارزانقیمت عمر کوتاهی داشته و هزینههای زیادی را به مصرفکننده تحمیل میکنند.
اولین ملاک برای خرید آسانسور از یک شرکت، این است که ببینید آیا آن شرکت مجوز طراحی و مونتاژ از وزارت صنایع و معادن و نیز گواهی عضویت در سندیکای آسانسور را دارد یا خیر؟ صحت و اعتبار مجوزها باید از سندیکا استعلام شود. این گواهی ثابت میکند که شرکت فروشنده در کلاسهای آموزش مباحث مربوط به آسانسور شرکت کرده و موفق به دریافت این مجوزها شده و دارنده یک سری امتیازات است.
یکی دیگر از مهمترین راههای تشخیص یک شرکت مناسب برای خرید، توجه به نمونه پروژههای انجامشده آن است، اگر کارفرمایان پروژههای قبل، از کیفیت ، خوشقولی در اجرا، رفتار و طرز برخورد عوامل شرکت و قیمت راضی بودند، شما هم میتوانید روی آن شرکت حساب کنید. سایر موارد مانند سابقه تأسیس، تعداد پروژهها، تعداد کارمندان و… هم درخور توجه هستند.
انواع آسانسور:
آسانسورها از نظر تفاوت در چگونگی اعمال نیروی محرکه به کابین، به چهار دسته کششی، هیدرولیک، وینچی و مغناطیسی تقسیم میشوند.
آسانسور کششی : نیروی محرکه در این آسانسور، یک موتور الکتریکی است که معمولاً در بالای چاه آسانسور و در محلی به نام موتورخانه نصبشده است. روی فلکه این موتور تعدادی کابل فولادی یا بهاصطلاح سیم به کسل وجود دارد که از یک طرف به کابین آسانسور و از طرف دیگر به وزنههای آسانسور که درون قابی فلزی به نام قاب وزنه قرار دارند، متصل است.این آسانسور با موتور الکتریکی پمپ فشار روغن و جک هیدرولیک کار میکنند.
مزایای و معایب این نوع آسانسور حرکت نرم در استارت اولیه، خرابی و استهلاک بسیار کم، سهولت در عیبیابی و تعمیر، ایجاد آسانسورهای شیشهای به دلیل حذف کادر وزنه و سیم بکسل، نیاز به سازه سبک، عدم نیاز به موتورخانه در پشتبام، ایجاد آسانسورهای باربر و سنگین با درجه بالا و همچنین تراز شدن دقیق آن در طبقات از مزایای این نوع آسانسور است و اما محدودیت در ارتفاع، کندی نسبی سرعت و قرارگیری در چاهک از معایبی است که میتوان به آن اشاره کرد.
آسانسور وینچی : این آسانسور با زنجیر یا طناب فولادی آویزان شده و نیروی رانش به طریقی بهغیراز اصطکاک به آن وارد میشود. در این نوع آسانسورها قاب وزنه وجود ندارد. البته آسانسور نوع وینچی ابزاری نامناسب برای حمل انسان بهحساب میآید و این سیستم صرفاً مخصوص حمل بار است.
آسانسور مغناطیسی: در این آسانسورها ریلها و تجهیزات متصل شده روی دیوار چاه آسانسور با مغناطیس دائم نقش استاتور موتور و کابین آسانسور نقش روتور را ایفا میکنند. بااتصال جریان برق به استاتور، میدان مغناطیسی ایجاد و به روتور القا میشود. میدان مغناطیسی ایجادشده در نقاطی قطع و با القای جریان برق بهوسیله سیمپیچهای استاتور، سیمپیچهای تعبیهشده روی روتور باردار شده و کابین به حرکت درمیآید؛ بنابراین در این آسانسورها اجزایی نظیر وزنه تعادل، کابل فولادی و موتورخانه وجود ندارد.
آسانسورهای مغناطیسی ایمنتر و گرانتر از آسانسورهای معمولی هستند و البته فعلاً مرحله تحقیقاتی را طی میکنند و در هیچ پروژهای اجرایی نشدهاند.
2 دیدگاه
تیفور
با اجازه تون مطلب رو توی سایتم میزارم
فائزه
عالییییییییییییییییی